حاجی شیر غزنوی، آوازخوانِ از یاد رفته

مرتضی برلاس، ٠٣ ثور ١٣٩٣، (٢نظر)

اولین باری که حاجی شیر غزنوی را دیدم در برنامه‌ای در سالن همایش‌های دانشگاه تعلیم و تربیه بود. تازه وارد سالن شده بودم که مجریِ برنامه حضور شیر غزنوی را نوید داد. حضار هم با تشویق‌های پیاپی از این حرف استقبال کردند. اما من در این میان مبهوت مانده بودم که شیر غزنوی کیست؟

بعد از اینکه ایشان به روی صحنه آمدند و آواز خواندند، ایشان را شناختم. چهره‌ای معصوم و اندامی که گویا از کهولت سن دیگر توان رقصیدن و مستی کردن را نداشت. با آن هم حرکات او مخاطبینش را به وجد می‌آورد.

از این داستان چند سالی می‌گذرد و من نیز او را فراموش کرده بودم. چندی قبل چند قطعه از آهنگ‌های او یافتم و به دقت گوش دادم. این آهنگ‌ها به دوران جوانی و اوجِ آوازخوانی او بر می‌گشت. دورانی که او برای خود اسم و رسمی داشت و مردم نیز از او به نیکی یاد می‌کردند و آهنگ‌هایش بر سر زبان‌ها بود. بر این شدم تا یادی از این مرد بزرگ و گمنام کنم و در این راه به تحقیق در مورد او پرداختم.

حاجی شیرمحمد غزنوی در قریه حکیم سنایی ولایت غزنی به دنیا آمده است. دوران ابتدایی مکتب خود را نیز در آنجا به پایان رساند. بعد از آن به کابل آمد و وارد لیسه اقتصاد شد و بعدا به لیسه ابن سینا رفت و تا صنف یازدهم را در آنجا بود. او متعلم صنف یازده بود که پدرش را از دست داد و بنا بر همین مشکلات مکتب را رها کرد و دوباره رهسپار غزنی شد. او در آنجا به صفت تحویلدار اداره مخابرات غزنی شروع به کار کرد. او در دوران مکتب و در دوران کار، آواز می‌خواند و همیشه مورد توجه اطرافیانش بود.

او در سال 1322 به کابل آمد و به گفته خودش آمده بود تا برای تلفن‌های غزنی باتری ببرد. اما وقتی وزیر مخابرات او را می‌بیند تشویقش می‌کند تا آواز بخواند و به رادیو افغانستان برود. شیر غزنوی با تشویق‌های بی شمارِ وزیر مخابرات وقت (غلام محمد شیرزاد) به رادیو افغانستان معرفی شد. او برای اولین بار با همکاری استاد برشنا، رئیس رادیو افغانستان، آهنگ «نن زما جانان» را در رادیو افغانستان ثبت کرد. پس از آن غزنوی مورد تشویق اساتید بزرگ موسیقی آن دوران مثل استاد برشنا، استاد قاسم، استاد چاچه محمود و استاد شیدا قرار گرفت. آهنگ دوم او به نام «ای گل من، بیا باز در آغوش من» او را مشهور کرد. بعد از آن به گفته خود غزنوی، از ریاست رادیو افغانستان به ریاست مخابرات ولایت غزنی مکتوب شد که شیر غزنوی مورد تأیید ماست و آواز خوان خوبی است. این شد که او را از غزنی برای همیشه به کابل آوردند و در همین جا مشغول آوازخوانی شد.

حرکت‌های موزون او و آوردن تبسم بر لبان مردم در حین اجرای آهنگ، او را به سر مستی و شاد بودن شهره کرده است. او تا حال بیش از سیصد آهنگ در رادیو افغانستان اجرا کرده است و حدود بیست کلیپ تصویری نیز در تلویزیون افغانستان به ثبت رسانده است. آهنگ‌های او به سبک محلی است و به زبان‌های دری و پشتو خوانده شده است.

در این روزها نه نامی از او بر زبان‎‌هاست و نه کسی از او یادی می‌کند. او حالا هفتاد و هفت سال سن دارد و با پیری دست و پنجه نرم می‌کند و آوازش آن طوری که در قدیم بود نیست. دست و پای او می‌لرزد و با عصا چوب راه می‌رود. خانه‌ای کرایی در گوشه‌ای از شهر کابل میزبان قدم‌های اوست.

اشتراک با دوستان: این صفحه را از طریق شبکه های اجتماعی با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

نظرات بازدیدکنندگان  

زهره سادات ١٣٩٣/٠٣/٢١
من مسافر کابل بودم. کاش ایشان را دیده بودم...
چقدر دلم گرفت.
pardisemouod.blogfa.com
لیاقت علی افتخاری ١٣٩٣/٠٢/٠٧
با شما موافقم. من چند سال قبل در یکی از مراسم آوازخوانی ایشان اشتراک کرده بودم و خیلی خوش گذشت. این بزرگمرد از هنر با ارزش برخوردار است و آوازخوانی و حرکاتش خیلی مورد پسند تماشاچیان است. در شرایطی که نا امنی و رنج دامنگیر ما شده، هنر این آوازخوان غنیمت بزرگ است. عمر پر برکت برایش آرزو می کنیم.

درج نظر

نام
ایمیل
نظر:
لطفا قبل از ثبت نظر، کد زیر را در خانه خالی وارد کنید
کد امنیتی
ثبت نظر