پس‌لرزه‌های دیگری در کار نیست، نگران نباشید!

عباس فراسو، ١٦ سرطان ١٣٩٣، (٠نظر)

هر دو تیم انتخاباتی؛ هم تیم تحول و تداوم و هم تیم اصلاحات و همگرایی به تقلب‌های سازمان یافته در  دورِ دوم انتخابات ریاست جمهوری معترض هستند و به نحوی رجز خوانی‌های تیم‎های رقیب از شام روز برگزاری دور دوم انتخابات تا کنون ادامه دارد و هر از گاهی باعث نگرانی در اذهان عامه نیز شده است.

البته جنجال‌های انتخاباتی در حدی بزرگ‌نمایی شد و آن را بزرگ جلوه دادند که پای نماینده‎گان خاص کشورهای حامی روندهای دموکراتیک و سازمان ملل متحد در افغانستان باز شد و اکنون روند بررسی آراء تحت نظارت آنان صورت گرفته و چانه‌زنی‌ها و لابی‌گری‌ها میانِ تیم‌های رقیب در دورِ دوم را نیز به پیش می‌برند. حضور نماینده‌گان ایالات متحده آمریکا، آلمان و بریتانیا و نماینده خاص سازمان ملل متحد در کشور، از یک سو فرصت و امید تازه برای یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری (داکترعبدالله) مبنی بر بررسی شفاف آراء و جدا سازی آرای پاک و ناپاک، به وجود آورد. اما، هنوز هم نگرانی‌ها و دلهره‌گی‌هایی که به انتخابات و نتایجِ آن نسبت دارند، در میان مردم مطرح است. آنچه که نگرانی‌های ناشی از انتخابات را منتفی می‌سازد به چند نکته اساسی بر می‌گردد که با توجه به این نکته‌ها نباید بیش از این نگران آینده بود:

اول، انتخابات با انبوهی از چالش‌ها و جنجال‌هایش مسیر اصلی‌اش را می‌یابد و یکی از این نامزد رئیس‎ها به ارگ ریاست جمهوری راه پیدا خواهد کرد. وقتی نتایج انتخابات اعلان شود، نامزدان ریاست جمهوری هر کدام ناگزیر باید نتایج اعلان شده از سوی کمیسیون مستقل انتخابات را بپذیرند و به آن اکتفا کنند. البته در این هیچ شک و تردیدی نیست که نامزدان محترم، نتایج اعلان شده از سوی کمیسیون‎های انتخاباتی را می‌پذیرند و چنانچه معلوم است، هیچ یکی از این نامزدان نمی‌خواهند یک بار دیگر تاریخ و فاجعه‌های تاریخی تکرار شود و کشور به سمت بحران برود. منافع اقتصادی نامزدان، رهبران و تاجرانی‎ که در هسته‎های اصلی هر دو تیم جابجا هستند و به نحوی در پیروزی و شکست رهبران هر دو تکت، نقش قابلِ ملاحظه‌ای دارند، تقاضای رفتن کشور به سمتِ بحران را ندارد. سیزده سال گذشته، فرصت مناسبی برای عده‌ای در کشور پیدا شد که هر یک سرمایه‌های هنگفتی را از راه مشروع و یا هم غیر مشروع بیاندوزند و هنوز هم به حد کافی پول و پیسه خود را در شهرهای بزرگ و شهرک‌های تازه اعمار شده و در ساختن آسمان‌خراش‌هایی که شب‎ها چهره مهتاب را می‌بوسند، جابجا و یا به مصرف رسانیده‌اند تا از آن چیزی مضاعفی دست و پا کنند. لذا، آنها هیچ علاقه و میلی برای کشانیدن وضعیت به سمت بحران و جنگ‌های داخلی ندارند و نمی‌خواهند منافع اقتصادی خود را تحت شعاع منافع سیاسی قرار دهند و به هر آنچه اتفاق می‌افتد، واکنش منفی داشته باشند. به همین ملحوظ نرفتن وضعیت سیاسی به سمت بحران و وضعیت نامطلوب در کشور، به نحوی منتفی دانسته می‌شود و لازم به نگرانی نیست.

دوم، گرچه نامزدان ریاست جمهوری با گفته‌های تهدید آمیزشان، می‌گویند که اگر نتایج اعلان شده مطابق خواست‌شان نبود، به مردم بر می‌گردند و از مردم کمک می‌خواهند تا برای تحقق خواسته‌های‌شان اقدامات دسته جمعی بکنند، تظاهرات بکنند، به جاده‌ها بیایند و راه‌ها را ببندند. اما، آنچه از فضای اجتماعی و سیاسی به نظر می‌آید، این است که مردم از همه‌ آنچه چالش و جنجال‌های انتخاباتی دانسته می‌شود، خسته و آزرده خاطراند و به آن ساد‎گی نه به جاده‌ها می‌ریزند و نه حوصله‌ به دوش کشیدن تفنگ و به کوه بالا شدن را دارند. از این رو، باید گفت که مردم افغانستان امروزه با پشتِ سر گذاشتنِ چند دهه تحولات اخیر در کشور، به شعور و آگاهی نسبتاً پخته‌ و بلوغیت فکری دست یافته‌اند که دیگر نه چوب سوختی باشند برای هر رهبری سیاسیِ‌که از شدت سرما‌زده‎گی و به لرزه افتادن با انداختن آنها در کوره آتش خود را گرم کنند و نه آن قدر مستِ احساسات و تمنیاتِ غیرمعقولی‌اند که بدون حساب و کتاب به جاده‌ها و کناره‌ها به دنبال سیاسیونِ شر اندیشِ، به راه بیافتند. این، به معنای تغییر است.

یک تغییر شگرف و اعجاب انگیز در نگرش و باورهای مردم و لایه‌های پایین جامعه که دیگر به هر آنچه زور و تذویر می‌کنند، نه گفتن زیاد مشکل نیست. بلوغ و پختگی فکری و برداشت‌های مردم از وضعیت سیاسی فعلاً در حدی است که می‌توانند سفید و سیاه را از هم به درستی تشخیص کرده و راه‌ مناسب حال‌شان را انتخاب کنند. لذا، انتظار جنگ و آشوب از جانب مردم، نیز با توجه به وضعیتِ ذهنی و فکری مردم و با توجه به خستگی‌ایی که از روند جنجال‌های انتخاباتی نصیب آنان گردیده است، نیز منتفی به نظر می‌رسد.

سوم، اینکه حضور و میانجیگری نمایندگان بین‌المللی در میان نامزدان ریاست جمهوری از جمله نماینده خاص سازمان ملل متحد، نماینده خاص ایالات متحده آمریکا، آلمان و بریتانیا که برای نظارت از روند بررسی شکایت‌های انتخاباتی در کشور آمده‌اند، مبیین این است که جامعه جهانی نمی‎گذارند وضعیت جنجالی امروزین، بیش از حد ملتهب شده و نتیجه‌ نا مطلوبی در پی داشته باشد. یعنی خواستِ کشورهای جامعه جهانی به رهبری ایالات متحده آمریکا این نیست که افغانستان دوباره به سال‌های گذشته و تجربه‌های نامیمون سابق برگشته و یک بار دیگر زادگاه ترور و وحشت برای جهانیان گردیده و محل امنی برای تروریسم باقی بماند. ترور و وحشتی که باعث شد، کشورهای جهان به رهبری ایالات متحده آمریکا با حضور نظامی و کمک‌های مالی خود تا هنوز در همکاری مشترک و استراتژیک در برابر آن‌چه تروریسم و بنیادگرایی خوانده می‌شوند، بجنگند و از تشکیل یک نظام و یک دولت مبتنی بر قانون اساسی و دموکراتیک حمایت کنند. بی‌تردید آنچه امروزه به مثابه‎ نهادهای قانونی و روندهای مردم‌سالار در کشور به مشاهده می‌رسد، نتیجه‌ تلاش‌ها ‌و کمک‌های کشورهای جامعه جهانی است که برای دولت و مردم افغانستان، سرازیر شده است. کمک‌هایی که در نتیجه‌ مدیریت ناسالم دولتی و فساد در ادارات ملی و محلی، حیف و میل شده و به تغییرات اساسی در متنِ جامعه کمتر توجه صورت گرفته و پول‌های بیشتر به کیسه‌ مافیایی بزرگ اقتصادی رفته است. فساد اداری در حدی افزایش داشته است که اکنون دولت سیزده ساله‌ افغانستان در صدر کشورهای فاسدِ جهان قرار دارد. البته فساد مالی تنها مشکل دیروز و امروز مردم افغانستان نیست. بلکه در عرصه‌های مختلفی سیاسی، اجتماعی - فرهنگی و امنیتی نیز مردم افغانستان با آن مواجه‌اند و هر روزه از مردم این کشور قربانی می‌گیرد و این به خودی خود یک تراژیدی غم‌بار است. وجود فساد و فرهنگ تباریت محور در ادارات امنیتی و نظامی ما، موجب شده تا مردم افغانستان به بزرگترین آرزوی خود که امنیت جانی و امنیت روانی‌ست برسند. اما، با وجود تمامی این مشکلات، جامعه جهانی و در رأس آن ایالات متحده آمریکا به هیچ قیمت نمی‌خواهند افغانستان را مانند دهه‌ هفتاد به فراموشی بسپرد،‌ اکنون به خاطر فراموشی و به هر آن‌چه در افغانستان کرده‌اند و نظامیانِ خود را قربانی داده اند، پشت پا زده و افغانستان و مردم‌اش را به حال خود‌شان رها کنند. کشورهای جهان به رهبری آمریکا از نظام و دولت مدرن که تازه ایجاد شده است می‌خواهند حمایت صورت بگیرد و روندهای قانونی و دموکراتیک در جامعه افغانستان نهادینه گردد. زیرا، یک نظام دموکراتیک و دولت مبتنی بر قانون اساسی در افغانستان به نفع جامعه جهانی و به خصوص آمریکا است. یعنی کشورهای بین المللی و آمریکا در خصوص مسایل افغانستان نگاه استراتژیک دارند و به هیچ صورت یک کشور بر ضد منافع خود را در افغانستان نخواهند پذیرفت و نخواهند گذاشت افغانستان یکبار دیگر بخاطر جنجال‌های انتخاباتی به سمت بحران و جنگ‌های داخلی برود.

جامعه‌ی جهانی از روندهای قانونی، دموکراتیک و مردم‌سالار در افغانستان به‌گونه‎ جدی حمایت می‌کند و به هر آنچه از سوی نهادهای برگزار کننده انتخابات به عنوان نتیجه اعلان خواهد شد، مهر تأیید گذاشته و به اغتشاش‌های احتمالی رسیدگی خواهند کرد. لذا، از این منظر نیز هیچ‎گونه جای نگرانی نیست و نباید مردم از عدمِ‌پذیرش نتایجِ انتخابات که احتمال دارد از سوی یکی از نامزدان مورد قبول واقع نشود، نگران باشند. زیرا، این روند از جانبِ نمایندگان کشورهای جامعه جهانی به شکل درست مدیریت شده و به نامزدان اجازه آن داده نخواهد شد که ادعاهای فراقانونی داشته باشند و به روندهای دموکراتیک احترام نگذارند.

اشتراک با دوستان: این صفحه را از طریق شبکه های اجتماعی با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

درج نظر

نام
ایمیل
نظر:
لطفا قبل از ثبت نظر، کد زیر را در خانه خالی وارد کنید
کد امنیتی
ثبت نظر