به زیر کشیدن عکس کرزی؛ رفتار مدنی یا غریزه انتقام؟

شاه‌ولی راسخ، ١٧ سرطان ١٣٩٣، (٠نظر)

پذیرفته شدن ساز و کارهای دموکراتیک در روند مبارزات انتخاباتی با مؤلفه‌های مشخص پذیرش ُبرد یا باخت، شرط اساسی توسعه دموکراسی به شمار می‌رود. امری که به مثابه قبول اصول و موازین صریح کردار دموکراتیک به رغم بیان دموکراتیک گونه معنی و مفهوم می‌یابد. مصداق چنین عملی را نمی‌توان در پستوی خانه‌های ذهن غیر دموکراتیک جستجو نموده و به نظاره نشست. شرکت در انتخابات تنها نمایانگر ذهن دموکراتیک یا مبنای عمل دموکراتیک نیست، بلکه پذیرش فرایند دموکراتیک با قبول بُرد یا باخت شرط لازم و اساسی پنداشته می‌شود.

تحولات اخیر انتخاباتی در افغانستان نشان داد که پذیرش روند دموکراتیک صرفاً در چوکات برد معنی می‌یابد. امری که در دور اول و دوم به وضوح نشان داد که اطاعت از چارچوب حقوقی یا نهادهای دموکراتیک در نهادینه کردن امر دموکراسی بدون برد هیچ است. مسلماً زمینه‌های پذیرش چنین عملی مورد قبول ذهنیت جهاد گونه نخواهد بود. در افغانستان این نکته به دور از چاشنی‌های خوش رنگ تبلیغات و کار و زارهای انتخاباتی حداقل در تیم اصلاحات و همگرایی در دور دوم به چشم نخورد. عملکرد ستاد انتخاباتی اصلاحات و همگرایی در روز بعد از اعلام نتیجه ابتدایی که همراه با پایین کشیدن تصویر رئیس جمهور به همراه بود نشان داد که پذیرش یا عدم پذیرش، صرفاً در ورای برد افهام و تفهیم می‌گردد. بدین ملحوظ از زاویه‌ای چند می‌توان به نکات اساسی درباره اقدام عبدالله عبدالله پرداخت:

اول، پایین کشیدن تصویر رئیس جمهور کرزی شخصیت با اعتبار ملی و بین‌المللی توسط تیم اصلاحات و همگرایی نشان داد که ناخود آگاه تیم اصلاحات و همگرایی صرفاً با نام همگرایی آشناست. تیم عبدالله عبدالله به رغم مشارکت در ساختار سیاسی و اقتصادی دوران رئیس جمهور کرزی با کار شکنی ساختاری نشان داد که بها دادن و ارزش قایل شدن به شخصیت ملی و بین‌المللی برایش مفهومی ندارد.  عمل تیم اصلاحات مصداق بیان معروف است که «یا ارگ یا مرگ». برخورد احساسی و ناعقلانی به مثابه یخن پاره کردن پیش از مرگ بود. امری که احترام به رأی اکثریت یا اقلیت از نظر وی مردود و وی صرفاً به ارگ ریاست جمهوری بدون در نظر داشتن پیامدهای حقوقی و سیاسی آن می‌باشد.

دوم، به رغم اعلام نشدن رسمی و حتمی نتیجه انتخابات تا تاریخ 31 سرطان، عبدالله عبدالله با این عملکرد خویش نشان داد که سیاست برای وی صرفاً از دریچه بُرد معنا می‌یابد، زیرا شکست او در این دور انتخابات به معنی کناره‌گیری از سیاست یا خانه‌نشین شدن وی تعبیر می‌گردد. با آنکه عبدالله عبدالله سهیم قدرت در ساختار سیاسی سیزده ساله به شمار می‌رود، اما شکست وی در این  دور به مفهوم پایان یافتن پذیرش آرمان‌ها یا ایده‌های جهادگرایانه وی و تیم وی تلقی می‌گردد.

سوم، بدین لحاظ وی نهایت تلاش خواهد کرد تا با سیاست علنی به تحریک احساسات و عواطف هوادارانش بپردازد، اما در سیاست پنهانی وی با چانه زنی با تیم حاکم و تیم برنده در صدد باج‌گیری‌های بعد از انتخابات خواهد بود. زیرا او به درستی می‌داند که آمار مشارکت به دلیل حساسیت‌های انتخاباتی در دور دوم بالاتر از تصور جناب ایشان بود و وی دلیلی غیر از مدعی شدن به تقلب سیستماتیک برای وجه بخشیدن به باخت ندارد. این را نیز نیک می‌داند که بهای سنگین این بحران و عدم پذیرش نتیجه انتخابات را مردم به دوش خواهند کشید. امری که به رغم ادعای مردمی بودن، وی به دلیل پشتوانه‌های اقتصادی 13 ساله رخ از نقاب ثروت بر نخواهد کشید.

اشتراک با دوستان: این صفحه را از طریق شبکه های اجتماعی با دوستان خود به اشتراک بگذارید.

درج نظر

نام
ایمیل
نظر:
لطفا قبل از ثبت نظر، کد زیر را در خانه خالی وارد کنید
کد امنیتی
ثبت نظر